Dag 27/zaterdag 7-5-2016
Het ontbijt vandaag was buiten de deur. In onze aubergue was dat nl. niet mogelijk en dus zaten we om 07.00 uur in een cafetaria een paar straten verder. Geen stokbrood, wel thee en een paar soorten croissants. Onze fietsen hadden we al beladen en om half acht lieten we het stadje Sahagún achter ond.
Via een vrij vlakke en eentonige route zonder "hoogtepunten" reden we door dorpjes als Bercianos del Real Camino, El Burgo Ranero (koffiestop) naar Vilanueva de las Manzanaz.
We wisten dat we in een dikke vier uur naar Leon konden rijden, dus de lunchboodschappen lieten we achterwege. Veel grasvlaktes, gerst- en koolzaadvelden maakten dat er vandaag niet zo veel van de omgeving te genieten viel.
Om 12.30 uur waren we na 71 km in León. De kathedraal, al van afstand zichtbaar, gebruikten we als richtpunt.
Na enig zoekwerk vonden we de Aubergue Santa Maria de Carbajal in het centrum van de stad.
Inchecken, huisregels doornemen, fietsen afladen en stallen, slaapplek inrichten, uitgaanstenue aantrekken en de stad in.
We moesten nog lunchen en dat lukte prima in Cafetaria Callanchia. Jammer dat een totaal ongemotiveerde juffrouw ons bediende (kortaf, bestellingen en bestek neersmijten, etc.).
Bij het afrekenen kwamen we er niet uit met de serveerster, dus kwam de hoofdserveester erbij. Zij wilde in de eerste plaats gewoon niet luisteren. Maar ook niet niet begrijpen dat we niet gekregen hadden wat op de menukaart stond en - nog vervelender - er wel voor moesten betalen.
De baas zelf erbij gehaald die ons uiteindelijk, na lang aandringen van onze kant en veel misbaar ("no comprendo") van de zijne, nog een expresso en een thee gaf. Probleem opgelost.
León heeft een heel mooie kathedraal en die mag je als toerist wel binnen, maar dan tegen betaling. Mijn grens op dat punt ligt bij €3 en dit was het dubbele, dus ik heb me naderhand door Harry laten bijpraten.
In de stad hebben we heel plezierig nog een biertje gedronken met het Nederlandse fietsechtpaar dat we al een paar keer hebben ontmoet. Hij werkt bij een grote vleesimporteur en wist precies over wie we het hadden toen we de namen Ter Weele en Horst noemden ....!
We hebben prima gegeten vanavond hier in de aubergue voor €9 pp.
Morgenvroeg ook ontbijten hier en we betalen in de vorm van een gift.
En dan weer verder op onze reis waarvan het einde nu bijna binnen handbereik is. Als we aan het rekenen slaan, lijken we nog zo'n 360 km voor de boeg te hebben.
Het hoogteschema maakt duidelijk dat dit niet het makkelijkste deel van de camino is. Maar we maken ons daar absoluut niet meer druk over.
We hebben net de fietsen afgespoten en dan vooral de tandwielen, derailleur, ketting en remmen. Route van morgen even bekeken en dat is nog een redelijk vlak tracé.
En nu is het al weer tijd hier dat de lichten uitgaan en we gaan slapen.
Morgen vroeg weer op en misschien is dat wel de laatste zondag van onze tocht. De weervoorspellingen voor de komende dagen zien er trouwens niet erg rooskleurig uit.
Welterusten of goedemorgen!
Via een vrij vlakke en eentonige route zonder "hoogtepunten" reden we door dorpjes als Bercianos del Real Camino, El Burgo Ranero (koffiestop) naar Vilanueva de las Manzanaz.
We wisten dat we in een dikke vier uur naar Leon konden rijden, dus de lunchboodschappen lieten we achterwege. Veel grasvlaktes, gerst- en koolzaadvelden maakten dat er vandaag niet zo veel van de omgeving te genieten viel.
Om 12.30 uur waren we na 71 km in León. De kathedraal, al van afstand zichtbaar, gebruikten we als richtpunt.
Na enig zoekwerk vonden we de Aubergue Santa Maria de Carbajal in het centrum van de stad.
Inchecken, huisregels doornemen, fietsen afladen en stallen, slaapplek inrichten, uitgaanstenue aantrekken en de stad in.
We moesten nog lunchen en dat lukte prima in Cafetaria Callanchia. Jammer dat een totaal ongemotiveerde juffrouw ons bediende (kortaf, bestellingen en bestek neersmijten, etc.).
Bij het afrekenen kwamen we er niet uit met de serveerster, dus kwam de hoofdserveester erbij. Zij wilde in de eerste plaats gewoon niet luisteren. Maar ook niet niet begrijpen dat we niet gekregen hadden wat op de menukaart stond en - nog vervelender - er wel voor moesten betalen.
De baas zelf erbij gehaald die ons uiteindelijk, na lang aandringen van onze kant en veel misbaar ("no comprendo") van de zijne, nog een expresso en een thee gaf. Probleem opgelost.
León heeft een heel mooie kathedraal en die mag je als toerist wel binnen, maar dan tegen betaling. Mijn grens op dat punt ligt bij €3 en dit was het dubbele, dus ik heb me naderhand door Harry laten bijpraten.
In de stad hebben we heel plezierig nog een biertje gedronken met het Nederlandse fietsechtpaar dat we al een paar keer hebben ontmoet. Hij werkt bij een grote vleesimporteur en wist precies over wie we het hadden toen we de namen Ter Weele en Horst noemden ....!
We hebben prima gegeten vanavond hier in de aubergue voor €9 pp.
Morgenvroeg ook ontbijten hier en we betalen in de vorm van een gift.
En dan weer verder op onze reis waarvan het einde nu bijna binnen handbereik is. Als we aan het rekenen slaan, lijken we nog zo'n 360 km voor de boeg te hebben.
Het hoogteschema maakt duidelijk dat dit niet het makkelijkste deel van de camino is. Maar we maken ons daar absoluut niet meer druk over.
We hebben net de fietsen afgespoten en dan vooral de tandwielen, derailleur, ketting en remmen. Route van morgen even bekeken en dat is nog een redelijk vlak tracé.
En nu is het al weer tijd hier dat de lichten uitgaan en we gaan slapen.
Morgen vroeg weer op en misschien is dat wel de laatste zondag van onze tocht. De weervoorspellingen voor de komende dagen zien er trouwens niet erg rooskleurig uit.
Welterusten of goedemorgen!
Toch hoop ik dat Anne Marike, Marjolein en Rikkert even aan Ria denken...:-)
Succes met de laatste kilometers,maar dat gaat vast ook goed
komen .
Groeten Henny.
Ik zie in de andere reacties dat je morgen jarig bent?
Alvast gefeliciteerd.
Ik realiseerde me dat de laatste loodjes ook zwaarder beginnen te worden en dat het ook met recht een pelgrimstocht is.
Genieten van wat komen gaat, een terug zien van je dierbaren.
Wellicht daalt de H. Geest in de vorm van vurige tongen met Pinksteren in Santiago dan ook over jullie neer. Het zal je maar gebeuren! Werkt 112 daar ook?
De laatste loodjes..... Bon Camino. Anneke Gerrits-Voet.