Dag 8/maandag 18-4-2016
18 april 2016 - Épône, Frankrijk
Vandaag begon onze reis wat later omdat ik eerst in St. Geneviève bij een pizzaboer langs moest. Niet om te ontbijten maar voor een andere kwestie. Gisteravond had ik daar domheidshalve m'n portemonnaie laten liggen en ik was benieuwd of hij daar gevonden was. En dat was het geval!
Ik kan jullie melden dat ik een gat in de lucht sprong! De adrenaline steeg met onheilspellende sprongen. En als de Pyreneeën hier in Noord Frankrijk hadden gelegen, was ik daar vandaag van pure opwinding met gemak overheen gevlogen. Ze hadden me aan de andere kant zelfs nog met een lasso moeten vangen om me te laten stoppen. Deze laatste zin leen ik even van Gerrie Kneteman, onze onvergetelijke Nederlandse wielrenner die dat eens over een collega van hem zei.
Maar goed, na het weer laten deblokkeren van een paar pasjes konden we dan om 11.00 uur weer onze trektocht vervolgen. In een prettig zonnetje aan een strakblauwe hemel.
Via Meru en Marines volgen we de route ten westen van de lichtstad. Vanmiddag kruisten we de Seine.
De foto laat maar een klein stukje van de rivier zien omdat Harry niet verder naar achteren kon vanwege het gigantisch drukke verkeer op die brug.
We hadden op dat moment al een paar hellingen van zo'n 8% "genomen". Niet wetend dat er later nog een zou volgen van 10% gedurende 3 km. Echte kuitenbijtertjes dus. Allerlaagste versnellinkje gebruiken en dan ga je met een snelheid van ca. 6 km/uur omhoog.
We zijn nu aanbeland in Épône, ten zuiden van de Seine. Slaapplek gevonden in een B&B in het centrum van dit kleine stadje. We zijn nu zo'n beetje ter hoogte van de Franse hoofdstad.
Gegeten in een pizzeria! Wees niet ongerust: we eten ook voldoende fruit!
Morgenvroeg om 07.30 uur ontbijt en weer en route om ca. 08.15 uur.
We zullen zien wat de dag van morgen ons gaat brengen.
Ik kan jullie melden dat ik een gat in de lucht sprong! De adrenaline steeg met onheilspellende sprongen. En als de Pyreneeën hier in Noord Frankrijk hadden gelegen, was ik daar vandaag van pure opwinding met gemak overheen gevlogen. Ze hadden me aan de andere kant zelfs nog met een lasso moeten vangen om me te laten stoppen. Deze laatste zin leen ik even van Gerrie Kneteman, onze onvergetelijke Nederlandse wielrenner die dat eens over een collega van hem zei.
Maar goed, na het weer laten deblokkeren van een paar pasjes konden we dan om 11.00 uur weer onze trektocht vervolgen. In een prettig zonnetje aan een strakblauwe hemel.
Via Meru en Marines volgen we de route ten westen van de lichtstad. Vanmiddag kruisten we de Seine.
De foto laat maar een klein stukje van de rivier zien omdat Harry niet verder naar achteren kon vanwege het gigantisch drukke verkeer op die brug.
We hadden op dat moment al een paar hellingen van zo'n 8% "genomen". Niet wetend dat er later nog een zou volgen van 10% gedurende 3 km. Echte kuitenbijtertjes dus. Allerlaagste versnellinkje gebruiken en dan ga je met een snelheid van ca. 6 km/uur omhoog.
We zijn nu aanbeland in Épône, ten zuiden van de Seine. Slaapplek gevonden in een B&B in het centrum van dit kleine stadje. We zijn nu zo'n beetje ter hoogte van de Franse hoofdstad.
Gegeten in een pizzeria! Wees niet ongerust: we eten ook voldoende fruit!
Morgenvroeg om 07.30 uur ontbijt en weer en route om ca. 08.15 uur.
We zullen zien wat de dag van morgen ons gaat brengen.
Bedankt voor de info. Via Harry had ik al over jouw bijna crash met jouw knip bij de snacktent gelezen. De Panama route was binnen handbereik.
Vraag bijna al jullie foto's zijn liggend, is wat lastig en je krijgt er een stijve nek van. De laatste op de brug staat zelfs op zijn kop. Zo valt Harry zeker in de Seine.
Valt hier 'alsnog' bij mij thuis of bij jullie wat aan te doen?
Succes morgen.
groeten voor beiden
Hans
Fijn van je knip! Fietst toch wat lekkerder, met een creditcard op zak.
Leo.